Mnie on trochę śmieszy. Oczywiście pełen jestem szacunku dla jego olśniewająco wirtuozowskiej techniki, ale właśnie mam wrażenie, że atut ten w jego wypadku nazbyt wysuwa się na plan pierwszy. Poza tym wydaje mu się, że jest następnym wcieleniem Władymira Horowitza. Nie ma oczywiście niczego złego w graniu transkrypcji niezapomnianego Żyda-geja. Jednak obiło mi się o uszy, że życzy sobie dokładnie takiego samego oświetlenia jak on itp.

A tak po prawdzie to słyszałem tylko kilka, może kilkanaście nagrań Volodosa i były bardzo dobre.

Heh, lepszy jeszcze przykład: http://www.youtube.com/watch?v=6lzxQP1cf08 Jakiż on jest wspaniały! Ale czy to mieści się w granicach dobrego smaku?