Unsound Festiwal
Utwory dwóch wybitnych kompozytorów: Krzysztofa Pendereckiego i Steve’a Reicha zabrzmią 6 kwietnia w Lincoln Center podczas niezwykłego koncertu inaugurującego 2. już edycję krakowskiego Festiwalu Unsound w Nowym Jorku.
6 kwietnia – koncert w Nowym Jorku otworzy festiwal Unsound i zapowie Festiwal Sacrum Profanum.
Publiczność zgromadzona tego wieczoru będzie także świadkami muzyczno-filmowego projektu Solaris_. Elementem spajającym obydwie części koncertu będzie udział Sinfonietty Cracovii – Orkiestry Stołecznego Królewskiego miasta Krakowa, zaliczanej do czołowych europejskich zespołów kameralnych. Honorowym gościem koncertu będzie sam Steve Reich, który we wrześniu w Krakowie, podczas Sacrum Profanum będzie obchodził 75 urodziny!
Bilety na wydarzenie już wkrótce będzie można kupić na stronie internetowej.. Partnerem wydarzenia jest Instytut Adama Mickiewicza.
To pierwszy w historii koncert promujący za oceanem festiwal Sacrum Profanum, organizowany w Krakowie w ramach projektu 6 zmysłów i uznawany za jedno z najważniejszych wydarzeń muzycznych w Europie.
Koncert, będący inauguracją drugiej odsłony krakowskiego festiwalu Unsound w Nowym Jorku, dowodzi rozszerzania obszaru poszukiwań projektu. Pogłębia kontekst imprezy, która już pierwszą edycją wpisała się w mapę najważniejszych wydarzeń kulturalnych, czego dowiodły liczne recenzje w najbardziej prestiżowych tytułach m.in. _New York Times_. Podczas gdy Unsound obiera bardziej drogę eksperymentatora, zagłębiając się w obszary muzyki klubowej i elektronicznej, Sacrum Profanum porusza się na styku muzyki współczesnej i ambitnej sceny popularnej, zacierając różnicę między tymi dwoma muzycznymi światami. Obie imprezy mają ambicje zaproszenia młodej publiczności do uczestniczenia w prezentacji różnorodnych zjawisk w szeroko ujmowanym obszarze muzyki najnowszej.
W pierwszej części koncertu przeplatać się będą utwory jednego z najbardziej uznanych na świecie polskich kompozytorów – Krzysztofa Pendereckiego i kompozycje giganta współczesnej muzyki amerykańskiej – Steve’a Reicha. Wybór kompozycji Pendereckiego i Reicha nie jest przypadkowy. Tegoroczna, 9. edycja Sacrum Profanum, będzie świętem współczesnych kompozytorów amerykańskich (J. Adams, T. Riley, M. Gordon, J. Wolfe, D. Lang) z naciskiem położonym właśnie na repertuar Steve’a Reicha. Z kolei przyszłoroczna, 10. jubileuszowa edycja Sacrum Profanum w całości poświęcona będzie twórczości kompozytorów polskich, wśród których Krzysztof Penderecki zajmuje szczególną pozycję.
Druga część nowojorskiego koncertu – muzyczno-filmowy projekt Solaris – powstała na zamówienie festiwalu Unsound. Pretekstem była pięćdziesiąta rocznica wydania powieści _Solaris_ Stanisława Lema.
Projekt nawiązuje zarówno do samej powieści, jak i jej filmowej adaptacji z 1972 roku w reżyserii Rosjanina Andrieja Tarkowskiego. Ben Frost i Daníel Bjarnason – rozczarowani oryginalną ścieżką dźwiękową do filmu Tarkowskiego – skomponowali nową wersję muzyki, której dopełnienie stanowi integralnie z nią związana kompozycja filmowa, stworzona przez Briana Eno i Nicka Robertsona.
Koncert w Nowym Jorku stanowić będzie północnoamerykańską premierę projektu prawykonanego podczas krakowskiej edycji festiwalu Unsound w zeszłym roku.
O KONCERCIE:
WYKONAWCY:
Sinfonietta Cracovia
Ben Frost, Daníel Bjarnason
gościnnie: muzycy sesyjni z Nowego Jorku
PROGRAM:
I CZĘŚĆ
Krzysztof Penderecki:
Serenade For String Orchestra – I. Passacaglia, II. Larghetto 10’
Sinfonietta per Archi 12’
Chaconne in memoria del Giovanni Paolo II 8’
Steve Reich:
Duet for two violins and string ensemble 5’
Triple Quartet 15’
---------
II. CZĘŚĆ
SOLARIS 45’
STEVE REICH
Jeden z najwybitniejszych kompozytorów amerykańskich XX wieku. Został nazwany „największym z naszych żyjących kompozytorów” (_The New York Times_); „Zaledwie kilku z żyjących kompozytorów może prawowicie twierdzić, że zmieniło bieg historii muzyki, a jednym z nich jest Steve Reich” – twierdzi londyński _The Guardian_.
Począwszy od wczesnych utworów z nagraniami mowy po stworzoną wspólnie z artystką Beryl Korot wideo-operę cyfrową _Three Tales_ (2002) rozwój twórczości Reicha obejmuje nie tylko aspekty klasycznej muzyki Zachodu, ale wpływy muzyki afrykańskiej, dalekiego wschodu, jazzu. W kwietniu 2009 Steve Reich otrzymał muzyczną nagrodę Pulitzera za kompozycję _Double Septet_. Otrzymał zamówienia na dzieła z takich instytucji jak Barbican Centre London, Holland Festival; San Francisco Symphony; Wiener Festwochen, Hebbel Theater w Berlinie, Brooklyn Academy of Music; Spoleto Festival USA i wielu innych. Muzyka Steve’a Reicha wykonywana jest przez najważniejsze orkiestry i zespoły muzyczne na całym świecie, m.in. London Symphony Orchestra, New York Philharmonic; San Francisco Symphony; Ensemble Modern, Ensemble Intercontemporain, London Sinfonietta, Theater of Voices i wiele innych. W roku 1994 Steve Reich otrzymał członkowstwo American Academy of Arts and Letters a w 1995 Bavarian Academy of Fine Arts, natomiast w 1999 przyznano mu tytuł „Commandeur de l’ordre des Arts et Lettres”.
KRZYSZTOF PENDERECKI
Kompozytor, dyrygent i pedagog. Międzynarodową sławę przyniosły mu utwory o oryginalnej szacie brzmieniowej, w których wykorzystał niekonwencjonalne techniki wydobycia dźwięku, np. _Ofiarom Hiroszimy – Tren_ (1959_–_61). W latach 60. XX wieku kompozytor współtworzył tzw. polską szkołę kompozytorską oraz muzyczną awangardę, a następnie, jak napisano, „zdradził” współczesne ideały, podejmując temat _Pasji wg św. Łukasza_ (1966) i tworząc w myśl zasady, że „muzyki nie można zaczynać odpoczątku”. W latach 70. i 80. XX w. postrzegany był na zachodzie Europy i w świecie jako jedyny wolny twórca zza żelaznej kurtyny. Jego utwory, „odpowiadające na grozę historii”, np. _Te Deum _(1979/1980) z cytatem _Boże, coś Polskę _czy _Polskie Requiem _(1980_–_84), stały się symbolem wolności w sztuce. Od lat 70. pasją artysty stało się także dyrygowanie wielką klasyką. W ostatnich latach, jak sam zauważył po przejściu lekcji późnego romantyzmu (np. II Symfonia _„Wigilijna”_, 1979_–_80; dramat muzyczny _Czarna maska_, 1984_–_86) i postmodernizmu (opera _Ubu król_, 1990_–_91), twórca odnalazł ideał artystyczny w _claritas_, w muzyce pisanej kreską cieńszą, skameralizowaną (_Kwartet klarnetowy_, 1993; _Sekstet_, 2000). Wielokrotnie nagradzany, Penderecki otrzymał m.in. dwie prestiżowe Nagrody Grammy (w 1999 r.): za najlepszy utwór współczesny – _II Koncert skrzypcowy_ (1992_–_95) – oraz nagranie płytowe tego koncertu z Anne-Sophie Mutter i London Symphony Orchestra, pod jego batutą. W roku 2005 artysta uhonorowany został przez Prezydenta RP „Orderem Orła Białego”.
DANÍEL BJARNASON
Gry na fortepianie, kompozycji i dyrygentury uczył się w Rejkiawiku. Studia w zakresie dyrygentury orkiestrowej kontynuował na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, które ukończył roku 2007 z wyróżnieniem. Jest pierwszym dyrygentem i dyrektorem artystycznym Isafold Chamber
Orchestra, której był jednym założycieli w roku 2003. Ponadto regularnie koncertuje z Icelandic Opera i Iceland Symphony Orchestra. Współpracuje także z London Sinfonietta, Ulster Orchestra, Nieuw Ensemble, Musica Viatae i Caput Ensemble oraz – jako dyrygent i aranżer otwarty na różne formy muzykowania – Sigur Rós, Amina, Ólöf Arnalds czy Hjaltalín. Wysoko oceniana jest jego twórczość kompozytorska, m.in. w roku 2007 Bjarnason uzyskał nagrodę „Icelandic Music Award”, a w kolejnym zdobył II nagrodę na konkursie w Dublinie za _All sounds to silence come_ na zespół kameralny. Jego utwory wykonywane są na całym świecie. Brał udział w projekcie Operagenesis dla młodych kompozytorów organizowanym przez Royal Opera House (Covent Garden) w sezonie 2007/2008. Pisze także muzykę filmowa i teatralną. W 2010 roku światową premierą miał jego debiutancki album _Processions_, zrealizowany dla firmy Bedroom Community.
SINFONIETTA CRACOVIA
Orkiestra Stołecznego Miasta Krakowa jest dziś jednym z najważniejszych ambasadorów kultury polskiej w świecie. Jest zaliczana do czołowych polskich i europejskich zespołów kameralnych, a wyjątkowa atmosfera koncertów, ich entuzjastyczny odbiór przez publiczność, znakomite recenzje, a przede wszystkim jakość prezentacji muzycznych na scenie świadczą o stałym rozwoju wciąż młode orkiestry. Sukces Sinfonietty związany jest również z nowoczesnym sposobem zarządzania. Dzięki niemu zespół – w zależności od doboru repertuaru – powiększany jest do składu symfonicznego ze stałą grupą dętą, którą współtworzą najwybitniejsi polscy muzycy młodego pokolenia. Powstała w ten sposób nieograniczona możliwość poszerzania repertuaru sprzyja pozyskiwaniu nowych odbiorców muzyki klasycznej. Prezentacja pomysłowych kampanii
promocyjnych koncertów połączona z zawsze wysokim poziomem artystycznym stała się standardem stosowanym z sukcesem przez profesjonalnie zarządzaną od szeregu lat orkiestrę. Wśród szeregu nagrań zrealizowanych przez orkiestrę do najważniejszych należą prestiżowe produkcje telewizyjne dla BBC Classical Music Television, TV ARTE, Telewizji Polskiej oraz płyty CD nagrane dla wytwórni: Arion, Dux i CD Accord.
BEN FROST
Australijski muzyk, kompozytor i producent mieszkający obecnie w Islandii. Eksperymentuje z gitarowymi i elektronicznymi dźwiękami, łącząc elementy ambientu, noise`u, metalu i post-rocka. O jego płycie _Theory Of The Machines_ brytyjski magazyn _The Wire_ napisał, że to „Arvo Pärt zaaranżowany przez Trenta Reznora”. Współpracuje z artystami reprezentujący różne dziedziny sztuk audio-wizualnych. Nagrał trzy solowe albumy: _Steel Wound_ (2003), _Theory Of The Machines_ (2007) i _By The Throat_ (2009).
BRIAN ENO
Angielski kompozytor muzyki ambient, producent muzyczny i muzyk rockowy.
Znany z występów w grupie Roxy Music. Twórczość Briana Eno zaliczana jest do progresywnego rocka i progresywnego popu, ale także do muzyki awangardowej, elektronicznej, ambient, world. Jako pionier stylu ambient jest twórcą tego terminu. W swych popowych eksperymentach był prekursorem artystycznego kierunku muzyki punk. W czasie swej kariery solowej współpracował z wieloma czołowymi zespołami i muzykami sceny rockowej, w tym awangardowej, jak np.: U2, David Byrne i Talking Heads, Devo, Ultravox, James, My Bloody Valentine, Harold Budd, John Cale, Phil Collins (jako perkusista), Robert Fripp, Bill Laswell i wielu innych. Wspólna kompozycja Briana Eno i Davida Bowiego z albumu _Low_ (1977) była użyta jako podstawa przez Philipa Glassa przy komponowaniu jego _Low Symphony_ (1992). W 2007 roku nawiązał współpracę z brytyjskim zespołem Coldplay i wziął udział w pracach nad albumem _Viva la Vida or Death and All His Friends._
_SACRUM PROFANUM __to festiwal prezentujący muzykę XX wieku i najnowszą. Jego rangę buduje udział najlepszych zespołów wykonujących muzykę współczesną, m.in. Ensemble Modern, London Sinfonietta, Ensemble Intercontemporain, Klangforum Wien. Sacrum Profanum zestawia muzykę poważną ze zdobyczami sceny alternatywnej i ambitnego popu. Dzięki współpracy z gwiazdami takimi jak: Aphex Twin, Chris Cunningham, Kraftkwerk, Jónsi i Múm, Sacrum Profanum zdobył pozycję jednej z najbardziej rozpoznawalnych imprez muzycznych w Europie. Co roku program festiwalu koncentruje się wokół twórczości kompozytorów z innego kraju lub grupy krajów. W roku 2011 festiwal upłynie pod znakiem prezentacji twórczości minimalistów amerykańskich, a przede wszystkim wokół osoby Steve’a Reicha, który na krakowskim festiwalu będzie świętował swoje 75 urodziny.
Festiwal zdobył najpoważniejsze polskie nagrody i wyróżnienia.
Zyskał też status jednego z najciekawszych wydarzeń muzycznych Europy, a w rankingu Gazety Wyborczej uznano go – obok Festiwalu Misteria Paschalia – za Wydarzenie dekady. Dyrektorem artystycznym Festiwalu jest Filip Berkowicz. Więcej na: www.sacrumprofanum.com [1]_
_UNSOUND FESTIVAL __powstał w 2003 r. w Krakowie jako festiwal muzyki postępowej. Jego korzenie sięgają jednak do prowincjonalnego australijskiego miasteczka Wagga Wagga, gdzie odbyło się pierwsze wydarzenie pod egidą Unsoundu. Choć dzisiejszy Unsound organizuje inny zespół ludzi na drugiej półkuli, a samo wydarzenie ma własną trajektorię i profil, nazwa festiwalu z Wagga Wagga przetrwała. Ten z początku undergroundowy festiwal w ostatnich latach przybrał o wiele większy rozmach, zyskując tym samym powszechne uznanie. Przy współpracy miejscowych partnerów odbyły się również mniejsze wydarzenia w Pradze, Warszawie, Bratysławie, Kijowie i Mińsku. Twórcy festiwalu Unsound szczególny nacisk kładą na ponadgraniczną współpracę oraz budowanie festiwalu jako narzędzia umożliwiającego zlecanie i rozwijanie nowych projektów muzycznych i artystycznych.
Równie ważnym zadaniem jest promowanie polskich twórców i bardziej globalnie - twórców pracujących na wschód od Berlina. Więcej:
www.unsound.pl [2] _
INSTYTUT ADAMA MICKIEWICZA _JEST NARODOWĄ INSTYTUCJĄ KULTURY.
DZIAŁANIE INSTYTUTU JEST CZĘŚCIĄ STRATEGII PROMOCJI POLSKI ZA GRANICĄ. IAM PROMUJE POLSKĄ KULTURĘ NA ŚWIECIE I WSPÓŁPRACUJE Z INNYMI KRAJAMI, PREZENTUJE DZIEDZICTWO I WSPÓŁCZESNE DOKONANIA POLSKIEJ KULTURY, A TAKŻE ORGANIZUJE PREZENTACJĘ PROJEKTÓW ZAGRANICZNYCH PARTNERÓW W KRAJU. ZA NAMI M.IN. SEZON POLSKI WE FRANCJI NOVA POLSKA, ROK POLSKO-NIEMIECKI, SEZON POLSKI W ROSJI I ROSYJSKI W POLSCE, ROK POLSKI NA UKRAINIE I UKRAIŃSKI W POLSCE, ROK POLSKI W IZRAELU. W WIELKIEJ BRYTANII W RAMACH WŁAŚNIE ZAKOŃCZONEGO POLSKA! YEAR NA SPOTKANIE Z POLSKA SZTUKA ZAPRASZAŁ DO TATE BRITAIN, CADOGAN HALL, BARBICAN CENTRE I WIELU INNYCH MIEJSC DOSKONALE ZNANYCH BRYTYJSKIEJ I MIĘDZYNARODOWEJ PUBLICZNOŚCI.
_KRAKOWSKIE BIURO FESTIWALOWE__ to wiodąca polska instytucja realizująca najważniejsze wydarzenia kulturalne w skali kraju i Europy. Organizuje prestiżowe festiwale: Misteria Paschalia i Sacrum Profanum, jest także promotorem takich projektów kulturalnych jak:
Festiwal Muzyki Filmowej, Off Plus Camera, Boska Komedia, Conrad Festival, Selector Festival, a także przyciągających wielotysięczną publiczność imprez plenerowych o ogromnym rozmachu, jak: Wianki oraz WOW!night Music Square Session na Rynku Głównym w
Krakowie. Więcej na: www.biurofestiwalowe.pl [3] _
