Tekst użytkownika albertix

Psalm dla Polski

Miasto ciemne miasto czerwone

Pałętasz się z jednego kąta w kąt, z sercem z kamienia

Inni cię nie obchodzą, ty nie obchodzisz innych

Jedyne czego pragniesz to uciec stąd

Przenieś mnie do barokowego zamku, gdzie będę z królem Grandamistnym

Grał w grę o lepsze jutro

Telefon dzwoni, pierwsza rano

W słuchawce pijacki głos

Miłość i nienawiść to dzieci niewoli

Burza z piorunami w moim sercu

Przyszedłem do swoich lecz swoi mnie nie przyjęli

Polsko syfie, który pozbawiasz marzeń dzieci swe

Tu gdzie cwaniak, krętacz, bandyta ma się dobrze

Tu bez prochów i flachy denaturatu dnia nie przetrwasz

Zdobędę różę ze świata róż

Odnowie cię cała moja polska kobieto

Gdzie pokolenia przegrały walkę

Tam ty wygrasz w jeden dzień

Boś posłany tam gdzie upada nadzieja

Tam gdzie człowiek upodlony poniżony

Ty ratujesz go

na jego twarzy uśmiech się pojawia

Odnawiasz ziemię spaloną, zasadzasz nowe życie