Tekst użytkownika awgryba

TSUNAMI

Kiedy  nadejdą  anioły  

Noc  zrobi  się  czarna 

Powstaną  groźne  żywioły  

Nastąpi  cisza  cmentarna 

W  tedy  obudzą  się  duchy  

Zaczną  do  boju  trąbić 

Dodając  sobie  otuchy 

Już  nic  nie  da  się  zrobić 

Groby  zostaną  otwarte  

A  trumny  puste  zostaną  

Co  żyje  zostanie  pożarte 

Żywioł  siłą  nie  pokonaną  

Ziemia  nakryje  się  śmierci  płaszczem 

Chodź  może  wszystko  stracimy  

Pójdziemy  przed  siebie  w  zaparte  

Będąc  razem  niczego  się  nie  boimy 

Czy  człowiek  ma  prawo  urągać  

Panu  Bogu  czy  sile  natury 

Czy  wsadzić  w  zęby  drąga  

Nie  szukać mysiej  dziury 

Śmierć  zagląda  nam  w  oczy  

A  życie  już  płynie  z  góry 

Nienawiść  nas  zauroczy 

Ona  pociąga  za  sznury 

Nadlatują  stwory 

Podobne  do  nietoperzy 

Z  mordy  zwisają  ozory 

Włos  na  głowie  się  jeży 

Krew  z  ich  mordy  ociekała 

Nienawiść  zionęła  oczami  

Ziemia  z  nienawiści  oszalała  

Dziatwa  zalewa  się  łzami 

Słońce  już  nie  zaświeciło 

Powstała  otchłań  niesamowita

A  przecież  tak  było  pięknie  i  miło

Czy  ziemia  znów  nas  pokłonem  przywita

Znowu  się  rodzi  życie  

Tak  po  cichu  znienacka

Tak  po  prostu  i  skrycie  

Czy  to  znów  nie  zasadzka  

Tyle  tysięcy  lat  mamy

By  się  znowu  odrodzić  

Tego  świata  nie  znamy  

Lubimy  w  krwi  brodzić

Mamy  życiową  nadzieję  

Że  to  się  już  nie  powtórzy  

Życie  jak  kwiat  się  chwieje  

Rozkwitnie  jak  pączek  róży

awgryba  10  02  2005